Asfaltekeningen
In de foto’s van Zijp verandert het asfalt in een hedendaagse rotswand. Scheuren, reparaties en willekeurige lijnen vormen een landschap dat doet denken aan de eerste grottekeningen van de mens.
De auto wordt daarbij een moderne grot: een plek waarin de mens zich terugtrekt en van waaruit hij het landschap observeert. Het asfalt draagt de sporen van onze beweging, ingrepen en pogingen tot herstel.
De asfaltekeningen laten zien hoe een gebroken oppervlak opnieuw betekenis krijgt. Wat eerst een scheur was, wordt een lijn; wat beschadigd is, wordt een tekening. Zo ontstaat een hedendaagse vorm van menselijke aanwezigheid in het landschap.
Plastiek serie
In de zwart-witfotoserie van Zijp krijgen achtergelaten materialen uit de kassen een nieuwe gedaante. Plastic, folie en andere materialen die hun functie hebben verloren en op de grond zijn achtergebleven, worden zorgvuldig gevormd tot beelden die doen denken aan bergen, water en een zwaan.
Wat normaal gesproken wordt weggegooid, krijgt zo een nieuwe betekenis. Het kunstmatige materiaal lijkt zich tijdelijk te transformeren tot iets natuurlijks. De foto’s verbeelden daarmee een verlangen naar een andere hoedanigheid: naar verandering, beweging en het loskomen van een bestaande vorm.
Tussen het afval van de kas en de verbeelding van de natuur ontstaat een poëtische ruimte waarin materiaal opnieuw betekenis krijgt.
Door, op en in het raam
Licht vormt het vertrekpunt van deze fotowerken. Vanuit de ramen van de rijdende vrachtwagen richt Zijp haar blik op de kassen, waar het zonlicht zich weerspiegelt in het glas en het omliggende landschap tijdelijk wordt opgenomen in het raam.
Deze spiegelingen presenteert zij op de ramen van de schuifdeuren. Deze ramen worden zo lichtbakken waarin buiten en binnen, werkelijkheid en weerspiegeling, samenvallen.